Gemengde polyestergarens worden veel gebruikt in de textielindustrie voor kleding, huishoudtextiel en industriële stoffen. Hun prestaties bepalen rechtstreeks de kwaliteit en levensduur van de stof. De mate van oriëntatie van polyesterfilamenten is een sleutelfactor die de uniformiteit en slijtvastheid van gemengde garens beïnvloedt. Polyesterfilamenten met verschillende oriëntatiegraden vertonen aanzienlijke verschillen tijdens het spinproces, wat een diepgaande invloed heeft op de garenstructuur en de daaropvolgende stofeigenschappen.
Definitie en classificatie van de oriëntatie van polyesterfilament
De oriëntatie van polyesterfilament verwijst naar de mate van longitudinale uitlijning van de moleculaire ketens. Vezels met een hoge mate van oriëntatie hebben regelmatige, dichte moleculaire ketens, terwijl vezels met een lage mate van oriëntatie relatief ongeordende moleculaire ketens hebben. Polyesterfilamenten kunnen op basis van hun oriëntatiegraad worden geclassificeerd als hooggeoriënteerd garen (HOY), semi-georiënteerd garen (POY) en laaggeoriënteerd garen (LOY). Vezels met verschillende oriëntatiegraden vertonen verschillen in treksterkte, elasticiteit, gladheid van het oppervlak en hygroscopiciteit. Deze verschillen worden direct weerspiegeld in de uniformiteit en slijtvastheid van gemengde garens.
Impact op de uniformiteit van gemengd garen
Hooggeoriënteerde polyesterfilamenten hebben dichte moleculaire ketens, wat resulteert in hoge sterkte, lage elasticiteit en lage rek. Tijdens het mengproces behouden hooggeoriënteerde filamenten een stabiele garenstructuur, verminderen ze het breken en overslaan van vezels en dragen ze bij aan een uniforme garendikte. Semi-georiënteerde polyesterfilamenten hebben een hoge rek, waardoor ze gevoelig zijn voor plaatselijke ongelijkmatige rek tijdens het spinnen, wat resulteert in schommelingen in de garendikte. Laaggeoriënteerde polyesterfilamenten hebben losse moleculaire ketens, wat kan leiden tot het loskomen en verstrengelen van de vezels, wat resulteert in een onstabiele garenstructuur en een aanzienlijke ongelijkmatige garendikte. De mengverhouding en de verschillen in vezeloriëntatie beïnvloeden de uniformiteit van de lineaire dichtheid en de oppervlakteafwerking van het garen. Een slechte garenuniformiteit kan leiden tot een ongelijkmatige stofdichtheid, cosmetische defecten en grotere problemen bij het daaropvolgende verven en afwerken.
Impact op de slijtvastheid van gemengde garens
Slijtvastheid is het vermogen van een garen om weerstand te bieden aan wrijving en spanning tijdens het gebruik van de stof. Hooggeoriënteerde polyesterfilamenten bieden een hoge sterkte en een glad oppervlak. Gemengde garens verdelen de spanning tijdens het weven en gebruik gelijkmatig, waardoor vezelbreuk en pluisvorming op het oppervlak worden verminderd, waardoor de slijtvastheid aanzienlijk wordt verbeterd. Semi-georiënteerde en laag-georiënteerde polyesterfilamenten hebben een relatief slechte slijtvastheid. Vezels zijn gevoelig voor beharing en breuk tijdens wrijving, wat resulteert in een verminderde slijtvastheid van het garen. De slijtvastheid van gemengde garens hangt nauw samen met de mate van vezeloriëntatie. Sterk georiënteerde filamenten fungeren als een skeletraamwerk binnen het garen, waardoor de algehele structurele stabiliteit en levensduur worden verbeterd.
Spinproces afstemmen op oriëntatie
De invloed van het spinproces op de oriëntatie van polyesterfilamenten kan niet worden genegeerd. Hooggeoriënteerde filamenten zijn geschikt voor processen zoals ringspinnen en open-end spinnen, waarbij de garensterkte en uniformiteit behouden blijven. Semi-georiënteerde en laag-georiënteerde garens zijn gevoelig voor breuk aan het uiteinde en harigheid tijdens het spinnen, wat optimalisatie van de garenstructuur vereist door aanpassing van de trekverhouding, twist en twistmethode. Een onjuiste afstemming van de parameters van het spinproces met de vezeloriëntatie kan leiden tot fluctuaties in de garendikte, een grotere breuk aan het uiteinde en een verminderde uniformiteit en slijtvastheid.
Het effect van de mengverhouding op de uniformiteit en slijtvastheid
Bij het mengen van polyesterfilamenten met natuurlijke vezels heeft de verhouding tussen polyesterfilamenten met verschillende oriëntaties een directe invloed op de garenprestaties. Het verhogen van het gehalte aan sterk georiënteerde polyesterfilamenten verbetert de garenuniformiteit en slijtvastheid, maar kan ook resulteren in een stijver weefselgevoel. Het verhogen van het gehalte aan semi-georiënteerde en laag-georiënteerde polyesterfilamenten verhoogt de zachtheid van het garen, maar vermindert de uniformiteit en slijtvastheid ervan. Het rationeel controleren van de mengverhouding van filamenten met verschillende oriëntatiegraden is een belangrijke technische stap bij het verkrijgen van gemengde garens van hoge kwaliteit.
